KIRIK CAMLAR

Psikolojide "Kırık Camlar Teorisi" vardır. Özetle şöyledir: "Birkaç kırık penceresi olan bir bina düşünün. Camlar tamir edilmemişse vandallar birkaç cam daha kırmaya meyillidir. Sonunda bina boş ise tüm camları kırılabilir, gecekonduysa belki de yangın dahi çıkarabilirler."
Detaylı bilgi için: https://lnkd.in/e72Z_Cv

Pandemi sürecinde de aynı şekilde kırık camlarla karşılaşıyoruz. Birisi bir konuda bir camı kırmışsa, tüm ülke olarak o konuyla ilgili camlara taş atmaya başlıyoruz. Kısıtlamalarla ilgili birileri kurallara uymayınca, herkes ihlal etme çabasında oluyorlar. Hatta bu konu canımızı tehdit eden bir hastalık bile olsa da..

Hele bir de bunu üst düzey yetkililer ve kurumlar/örgütler yaparsa! Artık neredeyse kırılmadık cam kalmıyor, kurallar talan ediliyor.

Şirketlerde de kırık camlar (süreçler, kurallar, prosedürler) vardır. Konulan kuralların; bir veya birkaçı uygulanmazsa, zorda kalındığı zaman etrafından dolanılırsa bir süre sonra viran bir hale gelir. Artık herkes bilir ki: O kurallar "esnetilebilir" ya da kaldırılıp, yok edilebilir..

Ortada yanlış bir şeyler varsa, İLK TAŞI ATANA BAKINIZ!

 

Proje Yönetimi: İyimser mi? Kötümser mi?

İnsanların olaylara bakış açısını anlatabilmek için su dolu bardak analojisinden yararlanılır. Bardağın doluluk algısına göre iyimser veya kötümser bakış açısı açıklanmaya çalışılır. Burada bir sıkıntı yok aslında..

Proje yönetiminde ise durum daha trajikomik olabiliyor. Şöyle ki:

-Önce bardağın (proje) varlığını yönetime ve/veya müşterinize ispatlamalısınız: Ortada gerçekte bir bardak olmayabilir.

-Suyun (tasarımın) bardağa dolabilen bir şey olduğuna ekibi inandırabilmelisiniz. Su akışkandır, her şekle girebilen bir şeydir. Evet, önce su olmalıdır!

-Bardağın (projenizin) kırılgan, nazik bir şey olduğunu kabul ettirebilmelisiniz. Çok sıcak su koyarsanız, çatlayabilir :)

-Baştan çatlak bir bardağa (projeye), ne kadar su(tasarım/iş gücü) koyarsanız koyun, hiçbir zaman dolmayacaktır. Kötümserlik sizden kaynaklı değildir, bardak iyimser olmaya müsait değildir..

-Bardağa sırf çok dolu görünmesi için fazla su (işgücü, tasarım) koyarsanız, taşacaktır (over-design). Bu durumda boş yere iyimser olmayın, boşa giden sudur!

-Bardak ve su olsa bile, suyu bardağa koyacak kimse ol(a)mayabilir. Bir proje yöneticisi lazım!

Vesselam.
Görüşmek üzere..

Para Harcama Davranışları

 

PARA HARCAMA DAVRANIŞLARI

Zaman zaman sosyal medyada karşıma çıkan bir paylaşımı, doğru bulduğum ve sevdiğim için ben de paylaşmak istedim.

İnsanların, kendilerinin ve başkalarının paralarını nasıl harcadıklarını, harcama davranışlarını güzel özetlemektedir. Şöyle ki;

1-     "kendi paranı, kendin için harcıyorsan"; iki şeye bakarsın fiyatına ve kalitesine.

2-      "başkasının parasını, kendin için harcıyorsan"; sadece kalitesine bakarsın

3-      "kendi paranı, başkası için harcıyorsan"; sadece fiyatına bakarsın,

4-      "başkasının parasını, başkası için harcıyorsan"; ne fiyatına bakarsın, ne de kalitesine

İşte çalışanlar ve yöneticiler için önemli davranış sınavı burada başlamaktadır. Çünkü en önemli erdem; "kendi parasına" sergilediği davranışı, "başkasının parasına" da sergileyebilmektedir.

 

İŞ NAMUSU

Hani bir atasözü vardır: "Bir deli kuyuya taş atmış, kırk akıllı çıkaramamış.." diye..

Bir benzeri ise: " Adın çıkmış dokuza, inmez sekize.."

İş hayatında da aynı şeyler geçerli olmaktadır. Birisi sizin hakkınızda bir söz söyler, yapışır kalır. Her ne kadar aksini ispat etmeye çalışsanız da artık o söz üstünüzde kalır..

"Efendim o kişi şöyle şöyle yapar/yapmaz .." diye başlayan bir sözle başlar her şey. Sonra uğraş, uğraşabilirsen! Hele bir de yanına birkaç yandaş bulup, ikna etmişse, vay halinize!

Kuyuya taşla birlikte sizi de atarlar..

Sonra anlat derdini Marko paşaya. Nafile!

Bizim kültürümüzde namus denilince hep cinsel yönden yaklaşılır. "Namuslu/Namussuz İnsan" denilince hep bilindik kavramlar aklımıza gelir..

Bence iş "etiği" gibi entellektüel sözlere gerek yok. Bunun yerine iş "namusu" olmalı..

Kuyuya taş atmadan önce, namus kavramını bir kere olsun düşünmeli..

Namus iki bacak arasında değildir, iki dudak ve iki göz arasındadır. Nasıl bakarsan, nasıl söylersen öyle düşünürsün!